به نام قدرت مطلق الله

در باب دستور جلسه هفتگی: وادی ششم

به قلم هم‌سفر حکمت

وقتی فرمان‌های عقل را بپذیریم و اجرا نماییم به صراط مستقیم هم نزدیک‌تر می‌شویم و هر چه به صراط مستقیم نزدیک‌تر شویم در صلح و آسایش و آرامش بیشتری قرار می‌گیریم ...


«حکم عقل را در قالب فرمانده بزرگ، کاملاً اجرا نمائیم.»

در چهار وادی اول تفکر کردن درست را یاد گرفتیم. دانستیم برای شروع هر کاری باید تفکر کنیم و دانسته‌هایمان را بالا ببریم. چون اولین مرحله برای انجام هر کاری، دانستن است. در وادی پنجم گفته شد که فکر تنها، کافی نیست یعنی هر چه انسان تفکر می‌کند و دانسته‌ها دارد باید وارد عمل شود و اجرایی نماید چون اگر دانسته‌هایمان را زیاد کنیم ولی به مرحله اجرایی نرسانیم هرگز به نتیجه مطلوب دست نخواهیم یافت و اما وادی ششم: «حکم عقل را به در قالب فرمانده بزرگ، کاملاً اجرا نماییم»

در کنگره معتقدیم که انسان دارای دو بخش است: یکی صور آشکار و دیگری صور پنهان.

صور آشکار: آنچه قابل‌رؤیت است که شامل: جسم، مغز، قلب، کلیه و ... می‌باشد.

صور پنهان: آنچه قابل‌رؤیت نیست که شامل: نفس، عقل، حس، ذهن و... می‌باشد.

ما در این وادی با دو پارامتر اساسی از صور پنهان (عقل و نفس) روبه‌رو می‌شویم. عقل یکی از مهم‌ترین اجزای صور پنهان است که وقتی گفته می‌شود: حکم عقل؛ یعنی عقل حکم می‌کند و ما باید حکم عقل را به‌عنوان یک فرمانروا بپذیریم و دستوراتش را اجرا نماییم که اگر دستوراتش را اجرا نکنیم به مشکل و بحران برخورد می‌کنیم.

انسان تنها موجودی است که خداوند به او قدرت اختیار و انتخاب تفویض نموده است و اختیار او محترم شمرده‌شده است. انسان مرتب در زندگی روزمره‌ی خویش، بر سر دوراهی‌های متعددی قرار می‌گیرد و دائماً بایستی تصمیم بگیرد و راه خود را تشخیص بدهد و انتخاب کند که خداوند برای این‌که انسان بتواند از عهدۀ این انتخاب‌ها برآید و اشتباه نکند، یک قدرت درونی و تشخیص را به او عطا نمود که  همان قدرت عقل است.  عقل فر ایزدی دارد یعنی نشان از قدرت  مطلق دارد و انسان را هدایت می‌کند تا به‌جایی برسد که بگوید شو شود؛ و همان‌گونه که خداوند هیچ‌گاه از بین نمی‌رود، عقل هم هیچ‌گاه از بین نمی‌رود و فناناپذیر است.

 عقل هیچ‌گاه اشتباه نمی‌کند مگر اطلاعات غلط به آن داده شود و این اطلاعات غلط به دلیل آلوده بودن حس است. حس اولین شروع بکار گیری قوه عقل می‌باشد وقتی حس، توسط نفس آلوده شد باید باقدرت انتخاب، آموزش، تفکر و بالا بردن آگاهی نفس خود را پالایش کنیم.

حس انسان به‌گونه‌ای کار می‌کند که اگر تحت‌الشعاع نیروهای تخریبی و بازدارنده قرار بگیرد آلوده می‌شود و اینجاست که عقل فرمان درست صادر نمی‌کند. پس باید حس خودمان را تزکیه و پالایش کنیم که برای این کار باید روی این دو محور حرکت کنیم. 1- اینکه دانایی‌مان را بالا ببریم 2- حواسمان باشد که حسمان آلوده نشود  که این مستلزم حرکت به‌طرف ارزش‌ها و دوری از ضد ارزش‌ها می‌باشد. نفس هر انسانی بر مبنای خواسته‌ها و دانایی‌اش است که مشخص می‌شود که در چه مرحله‌ای قرار بگیرد.

اولین مرحله، مرحله نفس اماره یا امر کننده می‌باشد که پایین‌ترین مرحله نفس در انسان است. در این مرحله انسان به دلیل  نداشتن آگاهی و دانایی در خدمت نفس اماره است و خواسته‌های نفس را بدون چون‌وچرا اجرا می‌نماید. مرحله بعدی نفس لوامه یا سرزنش کننده است که در این مرحله، انسان به مرحله میانه می‌رسد و به او هم القائات مثبت و هم منفی می‌شود که با بالا بردن دانایی می‌تواند قدرت تشخیص خواسته‌ها را بدهد. مرحله بعدی مرحله نفس مطمئنه است که در این مرحله قوه عقل به حد بالایی از قدرت رسیده و قدرت تشخیص و به اجرا درآوردن و عمل کردن را به دست می‌آورد.

انسان از نفس واحده تشکیل‌شده است یعنی نفس و دو ملک. یکی جن که مرتب ما را به کارهای شیطانی دعوت می‌کند، اما باید دانست که فقط دعوت می‌کند هرگز انسان را مجبور به انجام کاری نمی‌کند و دیگری روح که الهی است و ما هرگز روح شیطانی نداریم و ما را به کارهای نیکو دعوت می‌کند و اینجا عقل کارش این است که بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده و دانایی‌اش، تصمیم‌گیری می‌کند و حکم صادر می‌کند که دعوت کدام‌یک را قبول کند. پس روح و جن همیشه همراه ما هستند و هر چه به‌طرف ارزش‌ها حرکت کنیم و از ضد ارزش‌ها دوری‌کنیم و بیشتر به صدای روحمان توجه کنیم صدای روحمان رساتر می‌شود و صدای جن ضعیف‌تر می‌شود ولی هرگز قطع نمی‌شود فقط کمتر به گوش می‌رسد.

پس برای اجابت شدن خواسته‌ها باید در جهت آن حرکت کنیم و خواسته‌هایمان را به انتها برسانیم که برای رسیدن به‌فرمان عقل باید تزکیه و پالایش نماییم؛ یعنی رفتن به‌سوی ارزش‌ها و دوری کردن از ضد ارزش‌ها و این مستلزم سعی و تلاشمان می‌باشد. همان‌گونه که در کتاب شریف گفته‌شده: انسان چیزی نیست مگر سعی و تلاش خویش.

با انجام فرامین الهی و فرمان‌های کوچک می‌توانیم کم‌کم به‌فرمان عقل نزدیک شویم همان‌گونه که هر هفته در دعای کنگره می‌خوانیم خدایا ما را به‌فرمان عقل نزدیک کن.  فرمان عقل یعنی کارهایی که ارزش است و کارهایی که به صلاح انسان است که از کوچک‌ترین کارها شروع می‌شود که هر چه به تکامل و فرمان عقل نزدیک شویم شوشودهایمان بیشتر می‌شود یعنی هر کاری که می‌گوییم و می‌خواهیم، می‌توانیم انجام دهیم. قرار نیست فرمان‌های خیلی بزرگ. نه همین‌که بگوید: به‌موقع به کنگره برو، بگویم چشم بدون توجیه و بهانه. یا وقتی گفته می‌شود پس‌انداز کن، شروع کنم و ذره‌ذره پس‌انداز کنم. وقتی فرمان‌های عقل را بپذیریم و اجرا نماییم به صراط مستقیم هم نزدیک‌تر می‌شویم و هر چه به صراط مستقیم نزدیک‌تر شویم در صلح و آسایش و آرامش بیشتری قرار می‌گیریم. امیدوارم با  اجرای فرمان عقل هرروز به صراط مستقیم و آرامش بیشتری نزدیک شویم تا به‌جایی برسیم که ازآنجا انشعاب یافته‌ایم. 

با احترام؛ هم‌سفر حکمت لژیون هشتم

تایپ: هم‌سفر رؤیا

عکس: همسفر رویا




طبقه بندی: مشارکتهای مکتوب، 

تاریخ : چهارشنبه 18 بهمن 1396 | 11:55 ق.ظ | نویسنده : زهره | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.